Notatka Biograficzna

  • magister fizjoterapii
  • pracuje i prowadzi praktykę w Opolu i we Wrocławiu
  • asystent na kursach metody Vojty IVG.
  • współprowadzący kursy podstawowe metody Vojty dla pacjentów w wieku dorosłym.
  • prowadzący grupy robocze dla terapeutów metody Vojty.

Informacja o wykładzie

Polskie Towarzystwo Terapeutów Metody Vojty (PTTMV) zostało założone w 2006 roku i skupia terapeutów metody Vojty w Polsce. W przyszłość również zrzeszać będzie lekarzy, którzy ukończyli kurs diagnostyczny według Vojty.

Do zadań PTTMV należy:

- Integracja terapeutów metody Vojty na terytorium Polski

- Propagowanie terapeutycznej i diagnostycznej metody Vojty

- Wymiana doświadczeń oraz koordynowanie praktycznego zastosowania zasad Vojty w Szeroko rozumianej rehabilitacji pacjentów.

- Organizacja i prowadzenie kursów i szkoleń dla terapeutów metody Vojty oraz fizjoterapeutów, terapeutów i lekarzy poszerzających praktyczne umiejętności i teoretyczną wiedzę w zakresie stosowania metody Vojty u pacjentów w wieku rozwojowym i dorosłym.

- Prowadzenie i wspieranie badań naukowych z zakresu szeroko rozumianej metody Vojty

- Organizacja kongresów i wykładów.

Notatka Biograficzna

  • Absolwent pierwszego rocznika Kierunku Rehabilitacji AWF Warszawa (1979)
  • National Instruktor KE-OMT
  • Prezes PSOTM
  • Członek zarządu KE-OMT

Informacja o wykładzie

Odkręgosłupowe bóle głowy

Krótki przegląd przykładowych doniesień naukowych na powyższy temat. Proponowane postępowanie terapeutyczne z zastosowaniem technik mobilizacji, manipulacji i technik tkanek miękkich wg Kaltenborn-Evjenth Koncept oraz proponowany specyficzny trening uruchamiający górne segmenty kręgosłupa szyjnego.

Notatka biograficzna

Absolwent Uniwersytetu Rzeszowskiego oraz podyplomowych 5 letnich studiów z osteopatii w Akademii Osteopatii.  W swojej pracy wykorzystuje wiedzę zdobytą na licznych szkoleniach podyplomowych, konferencjach i warsztatach. Zawodowo od 20 lat specjalizuję się w pracy z pacjentem ortopedycznym i bólowym.

Informacje o warsztacie

Interdyscyplinarne ujęcie diagnostyki i terapii zaburzeń stawu krzyżowo – biodrowego

W warsztacie dotyczącym diagnostyki i terapii stawów krzyżowo-biodrowych przedstawię mechanizmy oraz techniki terapii visceralnej tak aby poszerzyć spojrzenie na problematykę bólu tej okolicy.

Serdecznie zapraszam.

Notatka biograficzna:

Fizjoterapeutka z wieloletnim stażem, specjalista fizjoterapii. W1992 roku uzyskała stopień dr kultury fizycznej Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu, a w 2015 roku - decyzją Rady Wydziału Nauk o Zdrowiu (WNoZ) Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach (SUM) uzyskała tytuł dr hab. nauk o zdrowiu. Od 2003 roku pracuje na stanowisku adiunkta na WNoZ SUM i jest Kierownikiem Zakładu Rehabilitacji Leczniczej WNoZ SUM. Pracuje także na stanowisku specjalisty fizjoterapii w Centrum Pediatrii Jana Pawła II w Sosnowcu na Oddziale Neurorehabilitacji oraz jest właścicielem Centrum Rehabilitacyjno-Medycznego NEURO- med. sc. Katowice. Jest autorką wielu wystąpień na zjazdach i konferencjach naukowych oraz wielu oryginalnych artykułów naukowych z dziedziny nauk medycznych opublikowanych w piśmiennictwie krajowym i zagranicznym, a także recenzentem prac naukowych w wielu czasopismach międzynarodowych. Jest autorką 9 podręczników, przeznaczonych głównie dla studentów Fizjoterapii i Fizjoterapeutów. Jest członkiem Krajowej Rady Fizjoterapeutów i Przewodniczącą Komisji Edukacji Przed dyplomowej i Egzaminu Fizjoterapeutycznego oraz Przewodniczącą Zespołu Tematycznego ds. Jakości i Monitorowania Procesu Fizjoterapii. Jest Wiceprezesem Polskiego Stowarzyszenia Specjalistów Fizjoterapii. Umiejętności zawodowe doskonaliła na licznych kursach w zakresie fizjoterapii, uzyskując międzynarodowy certyfikat, z których najważniejsze to: Basic Course in Neurodevelopmental Treatment-Bobath, The Extension Course In Neurodevelopmental Treatment-Bobath, Neurodevelopmental Treatment Baby Course, The Refresher Course In Neurodevelopmental Treatment-Bobath, Metoda P. Hanke, Kursy Metody Halliwick A,B,C, Basic Course In Neurodevelopmental Treatment-Bobath, Prechtl’s Method on the Quantitative Assessment of General Movemets, 2009.

Informacje o wykładzie: 

BADANIE FIZJOTERAPEUTYCZNE W PEDIATRII wg wytycznych Krajowej Izby Fizjoterapeutów

opracowanie: Zespół Tematyczny ds. Jakości i Monitorowania Procesu Fizjoterapii
Małgorzata Domagalska-Szopa, Jarosław Napiórkowski, Dariusz Potrzyszcz - 1
Andrzej Szopa - 2
Ewa Gajewska, Roksana Malak - 3

1 Krajowa Rada Fizjoterapeutów
2 Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach
3 Uniwersytet Medyczny im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu

        Uwzględniając zapis Ustawy z dnia 25 września 2015r. o zawodzie fizjoterapeuty (Dz. U. Poz. 1994), który wskazuje, że: „Wykonywanie zawodu fizjoterapeuty polega na udzielaniu świadczeń zdrowotnych, w szczególności na diagnostyce funkcjonalnej pacjenta”, Krajowa Rada Fizjoterapeutów przyjęła rekomendacje Światowej Organizacji Zdrowia w zakresie wykorzystania Międzynarodowej Klasyfikacji Funkcjonowania, Niepełnosprawności i Zdrowia (ang. International Classification of Functioning, Disability and Heath, - ICF) w procesie przeprowadzenia i udokumentowania wyników diagnostyki funkcjonalnej, jak i raportowania efektów leczenia prowadzonego przez fizjoterapeutów. Dlatego też z inicjatywy Krajowej Rady Fizjoterapeutów powstał - opracowany przez Zespół Tematyczny ds. Jakości i Monitorowania Procesu Fizjoterapii dokument zawierający wytyczne do oceny funkcjonalnej i prowadzenia dokumentacji medycznej dla pacjentów w wieku rozwojowym (0 – 7 lat). Niniejszy dokument stanowi załącznik do UCHWAŁY NR 386/I KRF z dnia 17 maja 2019 r.

        Zgodnie z niniejszymi wytycznymi ocena funkcjonalna pacjentów w wieku rozwojowym polega na obserwacji i punktowaniu spontanicznej aktywności dziecka w zakresie: 1) kontroli posturalnej (umiejętność przyjmowania i utrzymywania określonych pozycji); 2) kontroli motorycznej (motoryka duża) oraz na obserwacji połączonej z uzyskiwaniem odpowiedzi na pytania postawione rodzicom/opiekunom dziecka w zakresie 3) zręczności (motoryka mała), oraz 4) samoobsługi.

        Miarą oceny funkcjonalnej jest wartość indywidualnego globalnego wskaźnika aktywności (GAI), który stanowi sumę Wskaźników Aktywności (AI) wyznaczonych w każdej z 4 następujących domen: 1) wskaźnik kontroli posturalna (AI1); 2) wskaźnik kontroli motorycznej (AI2); 3) wskaźnik zręczności (AI3); oraz 4) wskaźnik w zakresie samoobsługi (AI4).  Każdy wskaźnik aktywności oddaje aktualny poziom aktywności dziecka (w danej domenie). Im wyższa jest wartość wskaźnika aktywności w danej domenie (w przedziale 4-0), tym jest wyższy poziom aktywności dziecka (od ekstremalnie niskiego do wysokiego).

        Treścią warsztatów będą szczegóły dotyczące: 1) zasad oceny opartej na obserwacji i punktowaniu spontanicznej aktywności dziecka; 2) obliczania indywidualnego globalnego wskaźnika aktywności (GAI) oraz poszczególnych wskaźników aktywności (AI -A4); oraz 3) monitorowania globalnego wskaźnika aktywności (GAI) oraz poszczególnych wskaźników aktywności (AI -A4) w czasie.

Notatka Biograficzna

  • członek zarządu PTTMV
  • magister fizjoterapii
  • pracuje w Uniwersyteckim Szpitalu Klinicznym we Wrocławiu oraz prowadzi praktykę we Wrocławiu.
  • międzynarodowy Instruktor metody Vojty IVG.
  • współprowadząca kursy podstawowe metody Vojty dla pacjentów w wieku rozwojowym.
  • współprowadząca workshopy oraz prowadząca grupy robocze dla terapeutów metody Vojty.

Informacja o wykładzie

Polskie Towarzystwo Terapeutów Metody Vojty (PTTMV) zostało założone w 2006 roku i skupia terapeutów metody Vojty w Polsce. W przyszłość również zrzeszać będzie lekarzy, którzy ukończyli kurs diagnostyczny według Vojty.

Do zadań PTTMV należy:

- Integracja terapeutów metody Vojty na terytorium Polski

- Propagowanie terapeutycznej i diagnostycznej metody Vojty

- Wymiana doświadczeń oraz koordynowanie praktycznego zastosowania zasad Vojty w Szeroko rozumianej rehabilitacji pacjentów.

- Organizacja i prowadzenie kursów i szkoleń dla terapeutów metody Vojty oraz fizjoterapeutów, terapeutów i lekarzy poszerzających praktyczne umiejętności i teoretyczną wiedzę w zakresie stosowania metody Vojty u pacjentów w wieku rozwojowym i dorosłym.

- Prowadzenie i wspieranie badań naukowych z zakresu szeroko rozumianej metody Vojty

- Organizacja kongresów i wykładów.

Notatka biograficzna:

Wiodąca afiliacja: Instruktor IPNFA

Fizjoterapeutka od 2001 roku. Skończyła studia magisterskie na Collegium Medicum UJ.

Absolwentka wielu szkoleń i kursów krajowych i zagranicznych.

Jest członkiem Międzynarodowej Organizacji IPNFA oraz IPNFA Poland.

Sekretarz IPNFA Poland 2007-2013, Wice Prezes IPNFA Poland 2013 – obecnie

Przez wiele lat pracowała w różnych ośrodkach zajmując się fizjoterapią dzieci oraz dorosłych ze schorzeniami zarówno ortopedycznymi (m.in sportowcy), jak i neurologicznymi. Obecnie właściciel Twojego Centrum Rehabilitacji "Habilitas" w Krakowie.

W latach 2001- 2013 tłumacz języka angielskiego specjalistycznych, medycznych szkoleń podyplomowych w zakresie fizjoterapii.

Współpraca z „Caritas Kraków” w zakresie programów badań przesiewowych i profilaktyki wad postawy u dzieci w klasach 1-3.

Prowadzi kursy PNF (PNF kurs podstawowy, PNF w Skoliozach, PNF w wodzie), warsztaty dla studentów, wykłady, wystąpienia, warsztaty o tematyce związanej z fizjoterapią.

Autorka oraz współautorka artykułów polskich i zagranicznych w zakresie fizjoterapii. Prelegentka w ramach licznych konferencji naukowych w kraju i zagranicą.

Zainteresowania zawodowe: terapia dzieci i dorosłych ze skoliozami, terapia bólu, urazy sportowe, choroby nerwowo- mięśniowe, fizjoterapia pooperacyjna, fizjoterapia kobiet w ciąży, połączenia funkcjonalne tułowia i stopy.

Informacje o wykładzie

Analiza i stymulacja faz chodu wg metody PNF- wybrane przypadki kliniczne

Chód jako całość, z uwzględnieniem specyfiki jego poszczególnych faz - to nasze główne zadanie jako prowadzących ten warsztat dla Państwa. Jako cel przewodni obraliśmy sobie prezentację nowatorskich interwencji terapeutycznych z metody PNF. Skupione są one na konkretnych problemach pacjentów podczas chodu.

Chód - jego analiza oraz stymulacja stanowi istotną część metody PNF. Oferuje ona terapeucie możliwości przygotowania tułowia pacjenta oraz jego kończyn do poszczególnych faz chodu. Terapię prowadzi się od pozycji niższych, poprzez pośrednie, aż do wysokich. Uwzględniając możliwości oraz ograniczenia pacjentów, terapeuta, przy użyciu odpowiednio połączonych ze sobą wzorców oraz technik, jest w stanie zbudować program terapeutyczny zarówno dla dzieci, jak i dorosłych, z różnymi diagnozami.

W czasie konferencji pragniemy zaprezentować innowacyjną formę warsztatów polegającą na równoczesnej prezentacji różnych zagadnień na czterech stanowiskach, przejściami uczestników. Dzieląc się na grupy kliniczne (1/Initial Contact+Loading Responce, 2/Mid -Stance, 3/Terminal Stance, 4/Swing Phase), uczestnicy będą mieli możliwość bliższego zapoznania się z zagadnieniami związanymi z chodem, doświadczenia jego specyfiki oraz wypróbowania prezentowanych rozwiązań klinicznych. Dzięki takiej formie będzie możliwość poznania rozwiązań terapeutycznych dedykowanych różnym pacjentom: m. in neurologicznym, ortopedycznym, pediatrycznym oraz geriatrycznym.

Serdecznie zapraszamy na wspólny spacer.

Notatka Biograficzna

  • przewodnicząca sekcji dydaktyczno-szkoleniowej PTTMV
  • specjalista fizjoterapii.
  • pracuje w Uniwersyteckim Szpitalu Klinicznym w Opolu oraz prowadzi praktykę Neuroreha w Opolu.
  • międzynarodowy Instruktor metody Vojty IVG.
  • wieloletni adiunkt i wykładowca wydziału fizjoterapii Politechniki
  • współprowadzący kursy podstawowe metody Vojty dla pacjentów w wieku rozwojowym.
  • współprowadząca workshopy oraz prowadząca grupy robocze dla terapeutów metody Vojty.

Informacja o wykładzie

Polskie Towarzystwo Terapeutów Metody Vojty (PTTMV) zostało założone w 2006 roku i skupia terapeutów metody Vojty w Polsce. W przyszłość również zrzeszać będzie lekarzy, którzy ukończyli kurs diagnostyczny według Vojty.

Do zadań PTTMV należy:

- Integracja terapeutów metody Vojty na terytorium Polski

- Propagowanie terapeutycznej i diagnostycznej metody Vojty

- Wymiana doświadczeń oraz koordynowanie praktycznego zastosowania zasad Vojty w Szeroko rozumianej rehabilitacji pacjentów.

- Organizacja i prowadzenie kursów i szkoleń dla terapeutów metody Vojty oraz fizjoterapeutów, terapeutów i lekarzy poszerzających praktyczne umiejętności i teoretyczną wiedzę w zakresie stosowania metody Vojty u pacjentów w wieku rozwojowym i dorosłym.

- Prowadzenie i wspieranie badań naukowych z zakresu szeroko rozumianej metody Vojty

- Organizacja kongresów i wykładów.

Notatka biograficzna:

W 1996 ukończył studia magisterskie na AWF Kraków na kierunku rehabilitacja ruchowa. Pracę  zawodową rozpoczął w 1996, sprawował m.in.: stanowiska kierownicze działów rehabilitacji ruchowej w jednostkach służby zdrowia. W 1998 swoją wiedzę zawodowa zaczął pogłębiać od szkolenia w metodzie McKenziego, co w 2000 roku zakończył egzaminem uwierzytelniajacym Instytutu McKeziego. W 2000 rozpoczyna edukacje w metodzie PNF, gdzie konsekwentnie przez lata nauki doskonalił  swoje umiejętności terapeutyczne dochodząc w systemie edukacji IPNFA do najwyższego poziomu terapeutycznego uzyskując tytuł "IPNFA certified PNF Therapist”. W roku 2001 rozpoczął naukę Medycyny Ortopedycznej wg Cyriaxa w systemie Orthopaedic Medicine International (OMI Global). Egzamin terapeutyczny zdał w 2003 roku. Przez kolejne lata asystował u boku Hansa Vorselaarsa,  jednego z uczniów dr Jamesa Cyriaxa doskonaląc warsztat nauczycielski. W 2008 roku w czasie egzaminu kończącego długi okres przygotowań uzyskał tytuł Instruktora Medycyny Ortopedycznej wg Cyriaxa.

Obecnie prowadzi własne centrum rehabilitacji o profilu ortopedyczno-neurologicznym.

Informacje o wykładzie: 

Aktywność fizyczna jest jednym z najważniejszych warunków utrzymania zdrowia. Jednak formy aktywności niosą ze sobą określone ryzyko urazu. Częstotliwość urazów jest powiązana z wiekiem, rodzajem aktywności, ogólnym poziomem sprawności. Budowa anatomiczna, wielokierunkowe siły działające na staw kolanowy mogą tłumaczyć wielkość uszkodzeń. Uraz kolana zdarza się u obu płci w każdej grupie wiekowej. Ilość wizyt na izbach przyjęć po urazach związanych ze sportem i rekreacją jest znaczącym obciążeniem, aż 63,5% tych urazów dotyczy kończyny dolnej, z czego 18,8% dotyczy kolana. Należy zaznaczyć, że aż 95,5% leczonych jest nie-operacyjnie. Dlatego niezwykle ważne jest badanie przesiewowe, by oszacować wielkość uszkodzenia i podjąć odpowiednie kroki terapeutyczne, bez zbędnych kosztów.

Medycyna Ortopedyczna wg Cyriax'a jest syste­mem diagnostyczno-terapeutycznym nakierowanym na pacjenta z dolegliwo­ściami układu ruchu. Precyzyjna diagno­styka i propozycje leczenia są unikalne w swojej prostocie, oparte o kliniczne doświadczenie doktora Cyriaxa oraz jego współpracowników. Badając mi­nimum, osiągamy maksimum informacji, wykonując niewiele, otrzymujemy dosko­nałe efekty. Standardy badania opierają się o precyzyjnie skonstruowany wywiad i proste testy badania funkcjonalnego. Nomenklatura ułatwia komunikację pomiędzy wszystkimi grupami zawodowymi uczestniczącymi w procesie leczenia. Doskonale rozbudowany w koncepcji system dzwonków alarmowych (czerwonych flag), które są bezwzględnym przeciwwskazaniem do podejmowania terapii pozwala unikać powikłań. Z kolei ponadczasowe techniki terapeutyczne ujmujące prostotą i skutecznością stanowią komplementarny do diagnostyki zbiór działań leczniczych podejmowanych z określonych wskazań.

Diagnostyka kolana jest zawsze trudna, dlatego będziemy sięgać po wszystkie możliwe środki, aby rozpoznać przyczynę dolegliwości. Wywiad to pierwsza i najważniejsza część badania fizjoterapeuty. Jest to, więc doskonałe narzędzie do zbierania informacji o symptomach (objawy podmiotowe). Wywiad prowadzi badający korzystając z zaproponowanego w metodzie schematu. Informacje zbierane od pacjenta są bezcenne. Określamy m.in.: aktualne objawy, ich lokalizacje, mechanizm uszkodzenia, ewolucje objawów w czasie, wpływ obciążenia oraz wszystkie informacje dodatkowe pomagające w różnicowaniu.

Najczęściej zgłaszanym problemem jest ból, którego lokalizacja jest kluczowa w określaniu prawdopodobnej przyczyny, należy jednak pamiętać, że niemal wszystkie uszkodzenia dają ból zlokalizowany w kolanie (bez promieniowania). W przypadku przyczyny urazowej niezmiernie ważne jest określenie kierunku i sił działających na kolano w czasie urazu. Należy pamiętać, że badanie po urazie jest bardzo często utrudnione przez urazową reakcję zapalną w stawie. Dlatego informacje zebrane w wywiadzie są bezcenne i pomogą nam wskazać uszkodzoną w trakcie urazu strukturę, ponieważ badanie (testy) funkcjonalne kolana po urazie może być fałszywie dodatnie. Autor wskaże istotne punkty zwrotne w diagnostyce różnicowej oraz wskazane zostaną niezbędne elementy wywiadu i badania funkcjonalnego dające możliwości oceny wielkości uszkodzenia takie jak badanie ruchomości, testy więzadłowe, mięśniowe czy analiza obecności obrzęku czy możliwość obciążenia kończyny.

Autor zaprezentuje obrazy kliniczne i możliwości wprowadzenia postępowania fizjoterapeutycznego uszkodzeń najczęściej obserwowanych po urazie kolana, między innymi uszkodzenia więzadeł, łąkotek.

  1. Majewski, Martin & Susanne, Habelt & Klaus, Steinbrück. (2006). Epidemiology of athletic knee injuries: A 10-year study. The Knee. 13. 184-8.
  2. Ombregt, L. (2013). A System of Orthopaedic Medicine: Third Edition. A System of Orthopaedic Medicine: Third Edition. 1-829.
  3. Nicolini, Alexandre & Carvalho, Rogerio & Mitsuro Matsuda, Marcelo & Filho Sayum, Jorge & Cohen, Moises. (2014). Common injuries in athletes' knee: Experience of a specialized center. Acta ortopedica brasileira. 22. 127-131.
  4. Gałuszka Grzegorz (2014) Metoda Cyriax, Rozdział w Śliwiński Z., Sieroń A. Wielka fizjoterapia Tom 3., Elsevier Urban & Partner, wyd.1, Roz. 11, strony 90-99
  5. Yaqdhan Al-Atbi, Al & Al-Kashmiri, Ammar & Al Shaqsi, Sultan. (2018). Epidemiology of Sport and Active Recreation Injuries Presenting to a Tertiary Emergency Department in the Sultanate of Oman. Emergency Medicine
  6. Wytyczne Krajowej Rady Fizjoterapeutów do udzielania świadczeń zdrowotnych z zakresu fizjoterapii i ich opisywania w dokumentacji medycznej (2018), Uchwała Nr 142/1 KRF Krajowej Rady Fizjoterapeutów z dnia 1 marca 2018 r.

 

 

 

 

 

 

 

Notatka biograficzna:

Fizjoterapeuta, Seksuolog, absolwentka Wrocławskiej Akademii Medycznej im. Piastów Śląskich oraz studentka ostatniego roku seksuologii klinicznej. Fizjoterapeuta, specjalista fizjoterapii uroginekologicznej,
Zawodowo związana ze Szpitalem im. Św. Rodziny przy ul. Madalińskiego w Warszawie, gdzie należy do zespołu uroginekologicznego.
Doświadczenie zawodowe zdobywała w Klinice Urologii i Onkologii Urologicznej Akademickiego Szpitala Klinicznego we Wrocławiu. Posiada liczne certyfikaty z zakresu rehabilitacji dna miednicy, m.in. AG GGUP „Fizjo Pelvica”.

Zajmuje się:

- nietrzymaniem moczu
- terapią w okresie przed i poporodowym
- zespołami bólowymi miednicy
- obniżeniem narządów rodnych
- terapią pooperacyjną (operacje w obrębie miednicy)
- zaburzeniami proktologicznymi u kobiet

Informacje o warsztacie

Pierwsza część warsztatu poświęcona będzie fizjoterapii uroginekologicznej w codziennej praktyce fizjoterapeuty. Omówione zostaną podstawowe narzędzia diagnostyczne oraz podstawy diagnostyki różnicowej. W związku ze zwiększeniem dostępności ultrasonografii w gabinetach fizjoterapeutycznych omówione zostaną sposoby jego wykorzystania w codziennej praktyce z punktu widzenia uroginekologii. W badaniu na żywo zostanie przedstawiona krótka anatomia topograficzna układu moczowego oraz możliwe patologie ze szczególnym uwzględnieniem pęcherza moczowego.

Podczas drugiej części warsztatu przedstawione zostaną wybrane techniki wisceralne dla pęcherza moczowego. W codziennej pracy fizjoterapeuty wiedza na temat dysfunkcji układu moczowo-płciowego jest bardzo przydatna. Często pacjenci cierpiący z powodu chronicznych bóli pleców, mają objawy zaburzeń rzeczonego obszaru, co często jest prawdziwą przyczyną ich dolegliwości rejonu kręgosłupa. Pacjentowi takiemu warto zaproponować techniki które poprawią mobilność narządu oraz jego ukrwienie. Nasza praca w tym obszarze przyczyni się do poprawy funkcji pęcherza, co pomoże skuteczniej i przede wszystkim trwalej pozbyć się dolegliwości kręgosłupowych. Dysnunkcje dna miednicy mogą być również przyczyną różnych problemów w rejonie kończyny dolnej. Związane jest to z możliwą kompresją na struktury naczyniowe, oraz nerwy obwodowe.

Notatka biograficzna:

dr n. o zdr. Joanna Jaczewska-Bogacka - fizjoterapeutka, asystentka IPNFA, dyplomowana terapeutka manualna. Kierownik kliniki rehabilitacji i medycyny "Fizjo Instytut" w Warszawie. Wykładowca Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

Informacje o wykładzie: 

Analiza i stymulacja faz chodu wg metody PNF- wybrane przypadki kliniczne

Chód jako całość, z uwzględnieniem specyfiki jego poszczególnych faz - to nasze główne zadanie jako prowadzących ten warsztat dla Państwa. Jako cel przewodni obraliśmy sobie prezentację nowatorskich interwencji  terapeutycznych z metody PNF. Skupione są one na konkretnych problemach pacjentów podczas chodu.

Chód - jego analiza oraz stymulacja stanowi istotną część metody PNF. Oferuje ona terapeucie możliwości przygotowania tułowia pacjenta oraz jego kończyn do poszczególnych faz chodu. Terapię prowadzi się od pozycji niższych, poprzez pośrednie, aż do wysokich. Uwzględniając możliwości oraz ograniczenia pacjentów, terapeuta, przy użyciu odpowiednio połączonych ze sobą wzorców oraz technik, jest w stanie zbudować program terapeutyczny zarówno dla dzieci, jak i dorosłych, z różnymi diagnozami.

W czasie konferencji pragniemy zaprezentować innowacyjną formę warsztatów polegającą na równoczesnej prezentacji różnych zagadnień na czterech stanowiskach, przejściami uczestników. Dzieląc się na grupy kliniczne (1/Initial Contact+Loading Responce, 2/Mid -Stance, 3/Terminal Stance, 4/Swing Phase), uczestnicy będą mieli możliwość bliższego zapoznania się z zagadnieniami związanymi z chodem, doświadczenia jego specyfiki oraz wypróbowania prezentowanych rozwiązań klinicznych. Dzięki takiej formie będzie możliwość poznania rozwiązań terapeutycznych dedykowanych różnym pacjentom: m. in neurologicznym, ortopedycznym, pediatrycznym oraz geriatrycznym.

Serdecznie zapraszamy na wspólny spacer

Notatka biograficzna:

Dr hab. n. med., dr n. o k.f. w dziedzinie rehabilitacji, specjalista fizjoterapii, absolwent Wydziału Rehabilitacji AWF Józefa Piłsudskiego i od 28 lat nauczyciel akademicki w tejże uczelni. Pracownik II Kliniki Neurologii IPiN z pierwszym w Polsce oddziałem udarowym. Członek Rady Naukowej w Instytucie Psychiatrii i Neurologii. Specjalizuje się w fizjoterapii chorych po uszkodzeniu ośrodkowego układu nerwowego.

Informacja o wykładzie:

Odmienne strategie reedukacji chodu w różnych chorobach układu nerwowego.

Miejsca uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego, przebieg chorób oraz ich charakter są różne. Precyzyjna obserwacja kliniczna zaburzeń chodu ujawnia duże różnice patobiomechaniczne w zależności od typu jednostki chorobowej. Różnice, które można zaobserwować dotyczą  zakresów ruchu w stawach kończyn górnych i kończyn dolnych, ewentualnej asymetrii, odchylania się tułowia od pozycji pionowej, wysokości na którą odrywane są stopy od podłoża i in. . Okazuje się także, że mimo poważnej odmienności jednostek chorobowych oraz odmiennych objawów (np. napięcie spastyczne versus sztywność, objawy móżdżkowe versus wiotkość) istnieje wiele zbliżonych, patologicznych elementów chodu, wspólnych dla różnych zespołów neurologicznych. Wydaje się, że są to między innymi:

  1. Szeroka płaszczyzna podparcia
  2. Wydłużenie podwójnego podparcia
  3. Ograniczenie ruchów własnych tułowia

Szczególnie interesujące są przyczyny patomechanizmu zachowania  tułowia. Wydaje się, że nie jest to zawsze bezpośrednia konsekwencja choroby (ch. Parkinsona) a w dużej mierze reakcja kompensacyjna, której celem jest poprawa stabilizacji proksymalnej w czasie cyklu chodu (udar mózgu, zespół móżdżkowy) poprzez wykorzystanie skurczu izometrycznego. Indywidualna kinezyterapia ukierunkowana jest na poprawę lub podtrzymywanie funkcji ciała, które leżą u podłoża każdej aktywności. Fizjoterapia, której celem jest reedukacja aktywności motorycznej tułowia powinna dążyć na poziomie funkcji ciała do uzyskania  w cyklu chodu trójpłaszczyznowej mobilności stawów kręgosłupa  (w odcinku piersiowym i lędźwiowym). Stymulacja wymaga jednak cierpliwości, stopniowania trudności, powtarzania na poziomie funkcji ciała przy zastosowaniu kontaktu cielesnego fizjoterapeuty i ułatwień zewnętrznych.

Notatka Biograficzna

Magister rehabilitacji ruchowej. W pracy zawodowej wykorzystuje wiedzę zgromadzoną w czasie licznych specjalistycznych kursów prowadzonych przez instruktorów z całego świata. Dyplomowany terapeuta metod PNF, Ortopedycznej Terapii Manualnej Kaltenborna i Evjentha oraz metody McKenziego. Propagator metody Bobath, Vojta dla dorosłych, neurorehabilitacji.  Jeden z kilknastu fizjoterapeutów w Polsce, którzy ukończyli kurs Ortopedycznej Terapii Manualej OMT by PSOTM. Wieloletni praktyk i doświadczony szkoleniowiec. PT, OMT by PSOTM.

Informacja o wykładzie

Badanie ortopedyczne metodą Kaltenborn Evjenth barku i wykorzystanie go  w przypadkach neurologicznych.

Notatka biograficzna:

Fizjoterapeuta; adiunkt w Instytucie Fizjoterapii Uniwersytetu Jagiellońskiego Wydziału Nauk o Zdrowiu Collegium Medicum w Krakowie.

Obecnie pełni funkcję Zastępcy Dyrektora Instytutu Fizjoterapii UJ CM. Doktorat uzyskała na Wydziale Lekarskim UJ CM. Ukończyła studia magisterskie z zakresu Fizjoterapii UJ CM. Pracuje jako wykładowca na Wydziale Nauk o Zdrowiu UJ CM (od 2003 roku) oraz na Wydziale Lekarskim UJ CM dla Szkoły Medycznej dla Obcokrajowców (od 2008 roku). Wykładowca na licznych konferencjach krajowych i międzynarodowych.

Autorka licznych publikacji i wystąpień dotyczących fizjoterapii układu czynnościowego narządu żucia (UCNŻ). Autorka książki” Diagnostyka i leczenie dysfunkcji czaszkowo-żuchwowych w ujęciu holistycznym” oraz rozdziałów w książkach: „Wybrane zagadnienia z onkologii głowy i szyi : podręcznik dla lekarzy i studentów” (2017), „Chirurgia Ortognatyczna.” (2018). Jest organizatorką corocznej konferencji CRANIA „Konsensus w diagnostyce i fizjoterapii stawów skroniowo-żuchwowych”.

Przeprowadziła kilkadziesiąt podyplomowych kursów teoretycznych i praktycznych dla lekarzy stomatologów, laryngologów, fizjoterapeutów z zakresu fizjoterapii w dysfunkcjach czaszkowo-żuchwowych. Od 13 lat prowadzi prywatną praktykę fizjoterapeutyczną Fizjoterapia i Klinika Stomatognatyczna oraz Centrum Rehabilitacji i Promocji Zdrowia CRMK w Krakowie. Opracowała własną metodę diagnostyki i rehabilitacji dysfunkcji czaszkowo-żuchwowych.

Współpracuje z Universidad de Almeria oraz z AGH w Krakowie. Członek założyciel: Polskiego Towarzystwa Leczenia Twarzy i Czaszki, członek Polskiego Towarzystwa Dysfunkcji Narządu Żucia, The International Society of Physical and Rehabilitation Medicine. Współpracuje z zespołami gnatologicznymi w całej Polsce. Odbyła staże zagraniczne: Barcelona (Hiszpania), Granada (Hiszpania), Berlin (Niemcy), Nowy York (USA). Zainteresowania zawodowe: neurorehabilitacja, dysfunkcje czaszkowo-żuchwowe, posturologia, gnatologia. Corocznie działa w Komitecie Organizacyjnym Międzynarodowej Konferencji Jagiellońska Wiosna Fizjoterapii Kraków, a od 2016 roku również w Komitecie Naukowym Międzynarodowej Konferencji Jagiellońska Wiosna Fizjoterapii.

W 2015 roku zorganizowała I Międzynarodową Konferencję Medycyny Osteopatycznej w Krakowie. Zasiada również w radzie naukowej czasopism. Jest opiekunem Studenckiego Koła Naukowego Fizjoterapii i Neurorehabilitacji (od 2012 roku), działającego przy Instytucie Fizjoterapii UJ CM w Krakowie.

Informacja o wykładzie:

Badanie i techniki fizjoterapeutyczne dla stawu skroniowo–żuchwowego - metody odblokowania krążka stawowego stawów skroniowo-żuchwowych

Instytut Fizjoterapii Wydział Nauk o Zdrowiu, Uniwersytetu Jagiellońskiego – Collegium Medicum
Fizjoterapia i Klinika Stomatognatyczna
CRANIA- Cranio Mandibular Neuroscience Integrated Approach Academy

Fizjoterapia stomatognatyczna stanowi bardzo ważny element usprawniania pacjentów z Dysfunkcjami Układu Czynnościowego Narządu Żucia. Obejmuje układ pokarmowy, oddechowy oraz narząd zmysłu smaku a także wchodzi w interakcję z narządem słuchu oraz wzroku. Współcześnie coraz częściej występują dysfunkcje Układu Czynnościowego Narządu Żucia (UCNŻ)  . W wyniku długotrwałej dysfunkcji w stawie skroniowo-żuchwowym (SSŻ) może dochodzić do przemieszczeń krążka stawowego, ograniczając odwiedzenie żuchwy co może prowadzić do zablokowania krążka. Konsekwencje dalsze dysfunkcji UCNŻ to między innymi: napięciowe bóle głowy; wtórne bóle głowy pochodzenia stomatognatycznego, szum uszny (tinnitus), ankyloza stawów skroniowo-żuchwowych oraz zmiany zwyrodnieniowe.

Wykład będzie zawierał wiele cennych informacji odnośnie diagnostyki funkcjonalnej i algorytmów postępowania fizjoterapeutycznego  oraz  przedstawi rehabilitację stomatognatyczną stawu skroniowo-żuchwowego w przebiegu zablokowania krążka SSŻ.

Wnioski: Fizjoterapia układu stomatognatycznego stanowi bardzo ważny element determinujący prawidłowe funkcjonowanie wielu układów ciała ludzkiego. Zastosowane techniki fizjoterapeutyczne przynoszą oczekiwaną poprawę w zakresach ruchomości stawów skroniowo-żuchwowych oraz zmniejszeniu dolegliwości bólowych. Rola fizjoterapeuty stanowi istotny i nieodłączny element rehabilitacji stawu skroniowo-żuchwowego w zablokowaniu krążka stawowego.

Notatka Biograficzna

  • magister fizjoterapii
  • pracuje w Szpitalu Wojewódzkim we Wrocławiu.
  • asystent na kursach metody Vojty IVG.
  • współprowadzący kursy podstawowe metody Vojty dla pacjentów w wieku dorosłym
  • prowadzący grupy robocze dla terapeutów metody Vojty.

Informacja o wykładzie

Polskie Towarzystwo Terapeutów Metody Vojty (PTTMV) zostało założone w 2006 roku i skupia terapeutów metody Vojty w Polsce. W przyszłość również zrzeszać będzie lekarzy, którzy ukończyli kurs diagnostyczny według Vojty.

Do zadań PTTMV należy:

- Integracja terapeutów metody Vojty na terytorium Polski

- Propagowanie terapeutycznej i diagnostycznej metody Vojty

- Wymiana doświadczeń oraz koordynowanie praktycznego zastosowania zasad Vojty w Szeroko rozumianej rehabilitacji pacjentów.

- Organizacja i prowadzenie kursów i szkoleń dla terapeutów metody Vojty oraz fizjoterapeutów, terapeutów i lekarzy poszerzających praktyczne umiejętności i teoretyczną wiedzę w zakresie stosowania metody Vojty u pacjentów w wieku rozwojowym i dorosłym.

- Prowadzenie i wspieranie badań naukowych z zakresu szeroko rozumianej metody Vojty

- Organizacja kongresów i wykładów.

Notatka biograficzna:

członek Zespołu Ekspertów ds. Jakości i Monitorowania Procesu Fizjoterapii oraz Zespołu Ekspertów ds. Opracowania Wytycznych do Oceny Pacjentów w Wieku przy  Krajowej Izbie Fizjoterapeutów.

Autorka i współautorka 61 artykułów naukowych.

Doświadczenie: fizjoterapeuta i osteopata, praca z dziećmi na oddziale neonatologii, we wczesnej interwencji oraz Kierownik Pracowni Fizjoterapii Pediatrycznej na Uniwersytecie Medycznym, adiunkt w Katedrze i Klinice Reumatologii i Rehabilitacji Uniwersytetu Medycznego im. K. Marcinkowskiego w Poznaniu.

Jej pasją jest terapia noworodków, niemowląt z dysharmonią rozwojową oraz terapia dzieci i młodzieży z problemami neurologicznymi, genetycznymi, ortopedycznymi, a także dysfunkcjami w zakresie procesów integracji sensorycznej i skolioz o podłożu neurologicznym.

Ukończyła kursy: Skala Oceny Zachowań Noworodków wg Brazeltona, Neonatal Behavioral Assessment Scale (NBAS), Cambridge; NDT Bobath; Bobath Baby, General Movements (basic, advanced); szkolenie I i II stopnia teorii i terapii Integracji Sensorycznej, FITS, PNF – podstawowy, Kurs Halliwick (nauka pływania osób niepełnosprawnych)

Informacje o wykładzie: 

BADANIE FIZJOTERAPEUTYCZNE W PEDIATRII wg wytycznych Krajowej Izby Fizjoterapeutów

opracowanie: Zespół Tematyczny ds. Jakości i Monitorowania Procesu Fizjoterapii
Małgorzata Domagalska-Szopa, Jarosław Napiórkowski, Dariusz Potrzyszcz - 1
Andrzej Szopa - 2
Ewa Gajewska, Roksana Malak - 3

1 Krajowa Rada Fizjoterapeutów
2 Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach
3 Uniwersytet Medyczny im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu

        Uwzględniając zapis Ustawy z dnia 25 września 2015r. o zawodzie fizjoterapeuty (Dz. U. Poz. 1994), który wskazuje, że: „Wykonywanie zawodu fizjoterapeuty polega na udzielaniu świadczeń zdrowotnych, w szczególności na diagnostyce funkcjonalnej pacjenta”, Krajowa Rada Fizjoterapeutów przyjęła rekomendacje Światowej Organizacji Zdrowia w zakresie wykorzystania Międzynarodowej Klasyfikacji Funkcjonowania, Niepełnosprawności i Zdrowia (ang. International Classification of Functioning, Disability and Heath, - ICF) w procesie przeprowadzenia i udokumentowania wyników diagnostyki funkcjonalnej, jak i raportowania efektów leczenia prowadzonego przez fizjoterapeutów. Dlatego też z inicjatywy Krajowej Rady Fizjoterapeutów powstał - opracowany przez Zespół Tematyczny ds. Jakości i Monitorowania Procesu Fizjoterapii dokument zawierający wytyczne do oceny funkcjonalnej i prowadzenia dokumentacji medycznej dla pacjentów w wieku rozwojowym (0 – 7 lat). Niniejszy dokument stanowi załącznik do UCHWAŁY NR 386/I KRF z dnia 17 maja 2019 r.

        Zgodnie z niniejszymi wytycznymi ocena funkcjonalna pacjentów w wieku rozwojowym polega na obserwacji i punktowaniu spontanicznej aktywności dziecka w zakresie: 1) kontroli posturalnej (umiejętność przyjmowania i utrzymywania określonych pozycji); 2) kontroli motorycznej (motoryka duża) oraz na obserwacji połączonej z uzyskiwaniem odpowiedzi na pytania postawione rodzicom/opiekunom dziecka w zakresie 3) zręczności (motoryka mała), oraz 4) samoobsługi.

        Miarą oceny funkcjonalnej jest wartość indywidualnego globalnego wskaźnika aktywności (GAI), który stanowi sumę Wskaźników Aktywności (AI) wyznaczonych w każdej z 4 następujących domen: 1) wskaźnik kontroli posturalna (AI1); 2) wskaźnik kontroli motorycznej (AI2); 3) wskaźnik zręczności (AI3); oraz 4) wskaźnik w zakresie samoobsługi (AI4).  Każdy wskaźnik aktywności oddaje aktualny poziom aktywności dziecka (w danej domenie). Im wyższa jest wartość wskaźnika aktywności w danej domenie (w przedziale 4-0), tym jest wyższy poziom aktywności dziecka (od ekstremalnie niskiego do wysokiego).

        Treścią warsztatów będą szczegóły dotyczące: 1) zasad oceny opartej na obserwacji i punktowaniu spontanicznej aktywności dziecka; 2) obliczania indywidualnego globalnego wskaźnika aktywności (GAI) oraz poszczególnych wskaźników aktywności (AI -A4); oraz 3) monitorowania globalnego wskaźnika aktywności (GAI) oraz poszczególnych wskaźników aktywności (AI -A4) w czasie.

Notatka Biograficzna

  • magister fizjoterapii
  • pracuje w Szpitalu Wojewódzkim oraz prowadzi praktykę w Elblągu.
  • asystent na kursach metody Vojty IVG.
  • współprowadzący kursy podstawowe metody Vojty dla pacjentów w wieku rozwojowym.
  • współprowadzący workshopy oraz prowadzący grupy robocze dla terapeutów metody Vojty.

Informacja o wykładzie

Polskie Towarzystwo Terapeutów Metody Vojty (PTTMV) zostało założone w 2006 roku i skupia terapeutów metody Vojty w Polsce. W przyszłość również zrzeszać będzie lekarzy, którzy ukończyli kurs diagnostyczny według Vojty.

Do zadań PTTMV należy:

- Integracja terapeutów metody Vojty na terytorium Polski

- Propagowanie terapeutycznej i diagnostycznej metody Vojty

- Wymiana doświadczeń oraz koordynowanie praktycznego zastosowania zasad Vojty w Szeroko rozumianej rehabilitacji pacjentów.

- Organizacja i prowadzenie kursów i szkoleń dla terapeutów metody Vojty oraz fizjoterapeutów, terapeutów i lekarzy poszerzających praktyczne umiejętności i teoretyczną wiedzę w zakresie stosowania metody Vojty u pacjentów w wieku rozwojowym i dorosłym.

- Prowadzenie i wspieranie badań naukowych z zakresu szeroko rozumianej metody Vojty

- Organizacja kongresów i wykładów.

Informacja o wykładzie

  • Omówienie funkcji przepony i jej wpływ na zaburzenia poszczególnych struktur.
  • Przepona jako poprzeczny system membranowy wpływający na stabilność tułowia, kkd, kkg oraz proces lokomocji.
  • Przepona w aspekcie połykania,, żucia gryzienia, artykulacji
  • Sprężynowanie klatki piersiowej w wymiarze poprzecznym i podłużnym.
  • Udział przepony w procesie oddychania.
  • Normalizacja napięcia mięśniowego (czepiec ścięgnisty, twarzoczaszka)

Część warsztatowa

  • palpacja powłok brzusznych,
  • szczególne środki ostrożności w terapii jamy brzusznej,
  • terapia przepony oddechowej,
  • autoterapia przepony,
  • wpływ przepony na CUN w aspekcie funkcji ustno twarzowych

Notatka Biograficzna

Wiodąca afiliacja: Instruktor Terapii Manualnej (TM)
Wykształcenie: 2002-2007 Magisterskie studia Fizjoterapii na Akademii Wychowania Fizycznego im. Józefa Piłsudskiego w Warszawie -tytuł magistra
1999-2002 Medyczne Studium Zawodowe nr 6 Warszawa – tytuł technika fizjoterapii

Doświadczenie zawodowe:

2010-…Własny gabinet rehabilitacji Beta-Reh. Terapia indywidualna pacjentów z zaburzeniami ortopedycznymi w każdym wieku
2006- … Praca w Centrum Rehabilitacji Funkcjonalnej  ”Orthos” w Warszawie Rehabilitacja dzieci i młodzieży z wadami postawy; rehabilitacja pacjentów z dysfunkcjami w obrębie aparatu ruchu człowieka(dzieci i dorośli)
2006-…Praca w roli tłumacza kursów PNF i TM z języka niemieckiego.
2006-2009 Praca w Centrum Rehabilitacji Sportowej w Warszawie. Rehabilitacja przypadków ortopedycznych dorośli i dzieci.
2004-2006 Praca w Centrum Medycznym Enel-Med.

Obecne miejsce pracy:

Gabinet Beta – Reh. Centrum Rehabilitacji Funkcjonalnej „Orthos”

Osiągnięcia:

-  Stypendium Ministra Edukacji Narodowej za osiągnięcia w nauce na rok akademicki 2005/2006 na Akademii Wychowania Fizycznego im. Józefa Piłsudskiego w Warszawie.
- Medal imienia Profesora Zygmunta Gilewicza za wybitne osiągnięcia w nauce oraz wzorową postawę w roku 2007
- 2004 Miesięczna praktyka zawodowa w Niemczech Bochum w szpitalu klinicznym St. Josef Hospital
- 2004-2006 szkolenie TM Szkoła Niemiecka, uzyskanie certyfikatu TM Szkoły Niemieckiej
- 2004 kurs podstawowy koncepcji PNF
- 2005 kurs rozwijający koncepcji PNF, dyplom terapeuty koncepcji PNF
- 2007 kurs kliniczny koncepcji PNF w ortopedii, kurs „kinezjotapingu”
- 2010 kurs „Skoliozy z punktu widzenia terapii manualnej”
- 2011 kurs „PNF w pediatrii”
- 2012-2014 szkolenie Ortopedyczna Terapia Manualna (OMT) w Niemczech
- 2014 uzyskanie tytułu Międzynarodowego Terapeuty Manualnego (OMT)
- 2015 kurs „Trójwymiarowa, manualna terapia stóp na podłożu neurofizjologicznym"
- 2014-2019 Asystent na kursach TM Szkoła Niemiecka,
- 2019 uzyskanie tytułu Instruktora TM
- 2019 współautor artykułu: The trunk-Pelvis-Hip Angle Test is a Reliable Measurement of the Range of the Lower Trunk-Pelvis Rotation in Adolescents.
- członek SFP, OMT Poland-wice prezes

Zainteresowania zawodowe:

- terapia pacjentów ze skoliozą w czasie wzrostu i po jego zakończeniu
- wykorzystanie TM u pacjentów w każdym wieku z zaburzeniami aparatu ruchu
- fizjoterapia w pediatrii
- bóle głowy, zawroty głowy pochodzenia szyjnego
- terapia stóp u małych dzieci
- terapia ręki

Praw­dzi­wa ra­dość i spełnienie płynie z pomagania - gdy przywracasz życiu innych ludzi barwy szczęścia.

Informacja o wykładzie

Praktyczne zastosowanie terapii manualnej w dysfunkcjach narządu ruchu u dzieci.

Terapia manualna (TM), czyli wykonywane ręcznie zabiegi w obrębie aparatu ruchu człowieka, mają szerokie zastosowanie u pacjentów we wszystkich przedziałach życia.

Wskazaniami do TM u dzieci są, podobnie jak u dorosłych, uszkodzenia funkcjonalne układu ruchu uwarunkowane przez zmiany w stawach, mięśniach i obwodowym układzie nerwowym.

Dzieci ulegają urazom, leczą się z zasady szybciej niż dorośli i panuje w społeczeństwie przekonanie, że same się goją. Jest jednak odsetek złamań czy urazów, które nie rehabilitowane odbijają się piętnem na dalszym funkcjonowaniu organizmu i wzroście młodej jednostki. Ci pacjenci powinni udać się do fizjoterapeuty i poddać zabiegom TM.

Kolejną grupą młodych pacjentów są dzieci z bólem. Coraz częściej zgłaszają się one z

takimi objawami w obrębie kręgosłupa i kończyn. Wnikliwe badanie manualne pozwala wybrać odpowiednie środki terapeutyczne w celu zniwelowania dolegliwości, a także pozwala postawić hipotezę, dlaczego ból się u nich pojawił. TM to nie tylko pasywne środki terapeutyczne, ale również wiedza na temat medycznego treningu funkcjonalnego (MTF), który wdrożony u dzieci i młodzieży pozwala zapobiec powtórnemu pojawieniu się dolegliwości.

Wady postawy są następnym obszarem, gdzie ma zastosowanie TM. Wzorzec postawy może wynikać z osłabienia mięśni posturalnych i u tych dzieci musimy odnaleźć te konkretne mięśnie, by je wzmocnić. Jest jednak grupa przypadków, u których ograniczenie torebki stawowej, przykurcz mięśnia czy też zaburzony ślizg struktur nerwowych jest przyczyną wady postawy. Taki młody pacjent kwalifikuje się na zabiegi pasywnej TM.

Wykład ma na celu przytoczenie szeregu przykładów wykorzystania TM u młodych pacjentów zaczerpniętych z własnego doświadczenia zawodowego.

Notatka biograficzna:

Magister rehabilitacji, w 1992 ukończył wydział rehabilitacji warszawskiej AWF. Po studiach pracował w Stanach jako rehabilitant, tam też uczył się i ukończył 4 letni trening metody Feldenkraisa i od 2000 roku jest certyfikowanym nauczycielem Metody Feldenkraisa. Po powrocie do Polski założył i prowadzi Akademię Świadomego Ruchu, której celem jest poprawa sprawności po przez ruch oraz rozwój samoświadomości i efektywności uczenia się. Propaguje Metodę Feldenkraisa jako narzędzie samorozwoju psychoruchowego, metodę która uczy organicznego kontaktu z własnym ciałem poprzez ruch i wnikliwą obserwację. Praktykowanie Metody Feldenkraisa czyni nasz świat bogatszym a człowieka sprawniejszym, zdrowszym i (bardziej) wolnym od stereotypów i przyzwyczajeń.

Informacje o wykładzie:

Na tych krótkich warsztatach na przykładzie jednej, klasycznej lekcji ruchowej poznamy podstawowe zasady Metody Feldenkraisa. Będzie to lekcja poświęcona ruchomości miednicy, usprawniająca ten obszar a zarazem odnosząca się do ruchomości całego ciała.

Wybrałem tę lekcje z dwóch względów, pierwsze to to że można ją natychmiast wykorzystać w swojej praktyce rehabilitacyjnej z większością pacjentów z ogromną korzyścią dla każdego niezależnie z jaką dolegliwością zgłaszają się do naszych gabinetów. Drugi to to, że ta lekcja a właściwie ruchy tej lekcji przeszły już niemal do kanonu ćwiczeń rehabilitacyjnych. I właśnie dlatego chcę ją zaprezentować nie w formacie ćwiczeń ale w formacie lekcji. Różnica jest fundamentalna i na jej przykładzie będziemy mogli poznać też różnice pomiędzy podejściem rozwojowym i edukacyjnym angażującym uważność i świadomość od dominującego w rehabilitacji podejścia naprawczego, korygującego.

Lekcja potrwa około 40 - 45 minut, będzie w pozycji leżącej na podłodze, na kocu lub macie. Ćwiczymy w stroju nie krępującym ruchów. W trakcie lekcji będę też opowiadał trochę o samej Metodzie Feldenkraisa, zostawiając jednocześnie przestrzeń na swobodne doświadczenie siebie w ruchu. Po lekcji mam nadzieję zostanie trochę czasu na pytania i odpowiedzi.

Notatka biograficzna:

Magister Fizjoterapii

Od 8 lat prowadzę zajęcia z seniorami. Współpracuje z Gmina Piaseczno i Domem pomocy społecznej w Piasecznie prowadząc dla seniorów zajęcia z treningu funkcjonalnego oraz wykłady dotyczące różnych zagadnień i schorzeń dotyczących osób powyżej 60 roku życia. W latach 2016, 2017 stworzyłam program zajęć dla seniorów realizowany przez program rządowy ASOS.

Poprowadzę wykłady i warsztaty dla fizjoterapeutów w ramach SFP sekcja Seniorzy

Pracuje w zawodzie od 1999 od tej pory nieustannie podusze swoją wiedze i kwalifikacje z zakresu różnych zagadnień. Ukończyłam kursy P.N.F.( rozwijający, skoliozy, kręgosłup) , Kaltenborn Evjenth, rehabilitacja przy ogniskowych uszkodzeniach mózgu, Bebo dno miednicy, kurs dotyczący pracy z seniorami, kinesio taping, drenaż limfatyczny

Informacja o wykładzie:

Warsztaty mają na celu pokazanie jak wzmacniać seniora i ćwiczyć osłabione funkcje. Jak radzić sobie w czasie wykonywania funkcji życia codziennego.

Przedstawimy w jak prosty sposób aktywizować seniora oraz jak wspomóc osobę starszą po upadku.

Postaramy się pokazać praktyczne aspekty walki z upadkiem.

Notatka biograficzna:

Magister Fizjoterapii, absolwent Akademii Medycznej w Lublinie oraz Uniwersytetu Medycznego w Łodzi na kierunku fizjoterapia. Aktualnie uczestnik ostatniego roku kierunkowych studiów osteopatii- Flanders International Collage of Osteopathy. Członek Sekcji Uroginekologicznej Stowarzyszenia Fizjoterapia Polska - Oddział Mazowiecki oraz Polskiego Towarzystwa Uroginekologicznego. Prelegent cyklu konferencji „ Porozmawiajmy o uroginekologii”. Prowadzący zajęcia dydaktyczne na Społecznej Akademii Nauk z zakresu ginekologii i położnictwa na kierunku fizjoterapia. Od 13 lat pracujący w zawodzie fizjoterapeuty. Uczestnik wielu szkoleń z zakresu fizjoterapii i osteopatii . Od czterech lat zajmuje się leczeniem zaburzeń układu urologicznego oraz ginekologicznego tj: zespołami bólowymi dna miednicy, nietrzymaniem moczu, nadreaktywnością pęcherza moczowego, zaburzeniami statyki narządów miednicy mniejszej. Od 2015 r certyfikowany fizjoterapeuta uro-ginekologiczny. Współtwórca programu opieki okołoporodowej oraz pooperacyjnej na oddziale Ginekologii i Położnictwa w SP ZOZ w Mińsku Mazowieckim.

Informacje o warsztacie

Pierwsza część warsztatu poświęcona będzie fizjoterapii uroginekologicznej w codziennej praktyce fizjoterapeuty. Omówione zostaną podstawowe narzędzia diagnostyczne oraz podstawy diagnostyki różnicowej. W związku ze zwiększeniem dostępności ultrasonografii w gabinetach fizjoterapeutycznych omówione zostaną sposoby jego wykorzystania w codziennej praktyce z punktu widzenia uroginekologii. W badaniu na żywo zostanie przedstawiona krótka anatomia topograficzna układu moczowego oraz możliwe patologie ze szczególnym uwzględnieniem pęcherza moczowego.

Podczas drugiej części warsztatu przedstawione zostaną wybrane techniki wisceralne dla pęcherza moczowego. W codziennej pracy fizjoterapeuty wiedza na temat dysfunkcji układu moczowo-płciowego jest bardzo przydatna. Często pacjenci cierpiący z powodu chronicznych bóli pleców, mają objawy zaburzeń rzeczonego obszaru, co często jest prawdziwą przyczyną ich dolegliwości rejonu kręgosłupa. Pacjentowi takiemu warto zaproponować techniki które poprawią mobilność narządu oraz jego ukrwienie. Nasza praca w tym obszarze przyczyni się do poprawy funkcji pęcherza, co pomoże skuteczniej i przede wszystkim trwalej pozbyć się dolegliwości kręgosłupowych. Dysnunkcje dna miednicy mogą być również przyczyną różnych problemów w rejonie kończyny dolnej. Związane jest to z możliwą kompresją na struktury naczyniowe, oraz nerwy obwodowe.

Notatka Biograficzna

  • magister fizjoterapii
  • pracuje w na Katedrze Fizjoterapii Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu. oraz prowadzi praktykę we Wrocławiu.
  • asystent na kursach metody Vojty IVG.
  • współprowadzący kursy podstawowe metody Vojty dla pacjentów w wieku rozwojowym.
  • prowadzący grupy robocze dla terapeutów metody Vojty.

Informacja o wykładzie

Polskie Towarzystwo Terapeutów Metody Vojty (PTTMV) zostało założone w 2006 roku i skupia terapeutów metody Vojty w Polsce. W przyszłość również zrzeszać będzie lekarzy, którzy ukończyli kurs diagnostyczny według Vojty.

Do zadań PTTMV należy:

- Integracja terapeutów metody Vojty na terytorium Polski

- Propagowanie terapeutycznej i diagnostycznej metody Vojty

- Wymiana doświadczeń oraz koordynowanie praktycznego zastosowania zasad Vojty w Szeroko rozumianej rehabilitacji pacjentów.

- Organizacja i prowadzenie kursów i szkoleń dla terapeutów metody Vojty oraz fizjoterapeutów, terapeutów i lekarzy poszerzających praktyczne umiejętności i teoretyczną wiedzę w zakresie stosowania metody Vojty u pacjentów w wieku rozwojowym i dorosłym.

- Prowadzenie i wspieranie badań naukowych z zakresu szeroko rozumianej metody Vojty

- Organizacja kongresów i wykładów.

Notatka biograficzna:

Instruktorka PNF

Fizjoterapeutka od 2004 roku. Skończyła studia magisterskie, a następnie doktoranckie na AWF Krakόw.

Certyfikowana Terapeutka Manualna oraz Międzynarodowa Terapeutka Medycyny Ortopedycznej wg James’a Cyriax’a.

Jest członkiem Międzynarodowej Organizacji PNF (IPNFA) oraz IPNFA Poland.

Przez 7 lat pacowała w Gabinecie A&S Studio w Krakowie. Prowadziła terapię pacjentόw neurologicznych, ortopedycznych oraz dzieci i młodzieży ze skoliozą.

Od 2011 pracuje w prywatnym gabinecie w Monachium. W Niemczech zdobyła dodatkową wiedzę z zakresu terapii stawόw skroniowo - żuchwowych, reflektorycznej terapii oddechowej, terapii ręki oraz technik osteopatii.

Informacje o wykładzie

Celem warsztatόw jest przedstawienie faz chodu i pokazanie możliwości terapii dla konkretnych przypadków klinicznych. Warsztaty obejmują część teoretyczną i praktyczną.

Notatka Biograficzna

W wieku 16 lat na skutek niefortunnego skoku do wody doznał urazu rdzenia kręgowego na poziomie C6 (tetraplegia). Jak opisuje „Wtedy nie wiedziałem co to życie nastolatka, dla mnie to były ciągle wizyty w szpitalach i rehabilitacja. Rok po wypadku trafiłem do Fundacji Aktywnej Rehabilitacji, gdzie pojechałem na obóz AR. Po obozie moje życie odmieniło się, postanowiłem zaangażować się w pomoc osobom po URK, które ucierpiały w podobnych wypadkach. Działam w Fundacji Aktywnej Rehabilitacji jako osoba pierwszego kontaktu i instruktor – jeżdżę do szpitali, gdzie trafiają takie osoby zaraz po urazie, pomagam im też w późniejszych etapach leczenia i uczę samodzielności i funkcjonowania na wózku. Obecnie uprawiam sport jakim jest rugby na wózkach od kilkunastu lat również reprezentant kraju w tej dyscyplinie. Na co dzień mąż ojciec dwójki dzieci”.

Informacja o wykładzie

Nieprzerwanie od 1988 roku Fundacja Aktywnej Rehabilitacji „FAR” realizuje programy aktywizujące osoby z uszkodzonym rdzeniem kręgowym, włączając się lub inicjując zmiany w ich codziennym funkcjonowaniu. Działania te obejmują wsparcie bezpośrednie osób, które w konsekwencji uszkodzenia rdzenia kręgowego doświadczają niepełnosprawności. Równie istotne są także działania wpływające na otoczenie tych osób, łącznie z właściwym ich zaopatrzeniem jak i dostosowaniem środowiska. Tym otoczeniem są także specjaliści, wśród których jednymi z najważniejszych to fizjoterapeuci. Konsekwentnie, od pierwszych lat istnienia Fundacja zabiegała o wypracowanie jak najlepszych kontaktów oraz właściwą współpracę szczególnie z tym środowiskiem. Działania prowadzone są na wielu płaszczyznach. Nie ograniczają się wyłącznie do oficjalnych kontaktów z placówkami rehabilitacyjnymi. Ważnym elementem jest współpraca za szkołami medycznymi i wyższymi uczelniami, która obejmuje między innymi organizację praktyk zawodowych, prowadzenie wykładów i spotkań ze studentami jak również zaangażowanie w tworzenie programów nauczania dla przyszłych fizjoterapeutów. W czasie prezentacji chcielibyśmy przedstawić rolę terapeuty widziane z perspektywy pacjenta – uczestnika programu FAR. Swoje doświadczenia przedstawi Dominik Rymer na co dzień zaangażowany w projekty aktywizujące fundacji.

Notatka Biograficzna

Trener przygotowania motorycznego i fizjoterapeuta. Absolwent AWF Katowice. Trener i koordynatora przygotowania motorycznego (PZKosz) oraz współpracujący w zakresie edukacji w obszarze przygotowania motorycznego (PZPN). Trener przygotowania motorycznego w klubach piłki nożnej Ekstraklasy (Górnik Zabrze, Piast Gliwice, Zagłębie Lubin, Lech Poznań) oraz współpracujący z klubami koszykówki i siatkówki. W latach 2011-2012 oraz 2013-2018 trener przygotowania motorycznego Reprezentacji Narodowej w piłce nożnej. Wykładowca AWF w Katowicach i Warszawie. Od wielu lat prowadzi szkolenia z zakresu treningu funkcjonalnego i przygotowania motorycznego (FMS, EXOS).

Informacja o wykładzie

W trakcie warsztatów przedstawiona zostanie koncepcja wykorzystania treningu funkcjonalnego w reedukacji motorycznej. Na przykładzie progresji wybranego wzorca ruchowego przedstawione zostaną przykładowe ćwiczenia: korekcji mobilności, kontroli motorycznej w formach statycznych i dynamicznych oraz rozwijania kluczowych zdolności motorycznych – istotnych w procesie fizjoterapii, profilaktyce i sporcie.

Notatka biograficzna

Dr hab. n. med. prof. UJD, specjalista neurolog, specjalista rehabilitacji medycznej, absolwentka Akademii Medycznej w Lublinie. Od 2012 kieruje Oddziałem Rehabilitacji Neurologicznej w Instytucie Psychiatrii i Neurologii w Warszawie. Od 2018 roku wykładowca na Uniwersytecie Humanistyczno-Przyrodniczym im. Jana Długosza w Częstochowie. Trener w zakresie terapii spastyczności toksyną botulinową. Autorka i współautorka wielu publikacji zarówno w piśmiennictwie krajowym, jak i zagranicznym - w tym wytycznych w zakresie: postępowania w udarze mózgu, leczenia żywieniowym pacjentów neurologicznych oraz terapii spastyczności.

Informacja o wykładzie

Rehabilitacja chorych po udarze mózgu – jak pomóc pacjentowi w osiąganiu celów terapeutycznych?
Rokowanie dotyczące przeżycia oraz poprawy stanu klinicznego pacjentów po udarze mózgu w ciągu ostatnich 2 dekad uległy znacznej poprawie w związku z wprowadzeniem nowych metod terapii (tromboliza, tormbektomia). Kluczowe w osiągnięciu sukcesu są: wczesna diagnostyka oraz właściwa terapia. Spastyczny niedowład połowiczy jest nadal częstym następstwem udaru. Odpowiednia ocena kliniczna oraz właściwa opieka terapeutyczna i  dostosowane do stanu klinicznego interwencje terapeutyczne, zgodnie z zaleceniami grup ekspertów są obligatoryjne przy prowadzeniu właściwej neurorehabilitacji tej grupy chorych. W czasie prezentacji zostaną przedstawione podstawowe informacje na temat możliwości zastosowania terapii toksyną botulinową u pacjentów po udarze mózgu celem ułatwienia procesu rehabilitacji i umożliwienia osiągania celów terapeutycznych.

Notatka Biograficzna

  • prezes PTTMV
  • specjalista fizjoterapii.
  • pracuje i prowadzi własną praktykę Corpus – Medica w Rudzie Śląskiej.
  • międzynarodowy Instruktor metody Vojty IVG.
  • członek Internationale Vojta Gesellschft.
  • wieloletni asystent i wykładowca Uniwersytetu Medycznego.
  • współprowadzący kursy podstawowe i rozwijające metody Vojty dla pacjentów w wieku rozwojowym i dorosłym.
  • współprowadzący kursy rozwijające, workshopy oraz prowadzący grupy robocze dla terapeutów metody Vojty.

Informacja o wykładzie

Polskie Towarzystwo Terapeutów Metody Vojty (PTTMV) zostało założone w 2006 roku i skupia terapeutów metody Vojty w Polsce. W przyszłość również zrzeszać będzie lekarzy, którzy ukończyli kurs diagnostyczny według Vojty.

Do zadań PTTMV należy:

- Integracja terapeutów metody Vojty na terytorium Polski

- Propagowanie terapeutycznej i diagnostycznej metody Vojty

- Wymiana doświadczeń oraz koordynowanie praktycznego zastosowania zasad Vojty w Szeroko rozumianej rehabilitacji pacjentów.

- Organizacja i prowadzenie kursów i szkoleń dla terapeutów metody Vojty oraz fizjoterapeutów, terapeutów i lekarzy poszerzających praktyczne umiejętności i teoretyczną wiedzę w zakresie stosowania metody Vojty u pacjentów w wieku rozwojowym i dorosłym.

- Prowadzenie i wspieranie badań naukowych z zakresu szeroko rozumianej metody Vojty

- Organizacja kongresów i wykładów.

Notatka Biograficzna

Absolwent AWF we Wrocławiu i podyplomowych 5 letnich studiów z osteopatii w Sutherland College of Osteopatic Medicine (SCOM). Uczestnik wielu szkoleń podyplomowych w Polsce i zagranicą. Wykładowca Polskiej Akademii Osteopatii Osteon w dziedzinie semiotyki narządu ruchu, technik bezpośrednich i diagnostyki funkcjonalnej. Posiada 19-letnie doświadczenie w pracy z pacjentem. Specjalizuje się w diagnostyce i leczeniu manualnym ostrego i przewlekłego bólu, urazów sportowych, a także zaburzeń funkcjonalnych dzieci i dorosłych.

Praktykuje osteopatię w prywatnym gabinecie we Wrocławiu Osteopatica A.B. Sikorscy.

Informacje o wykładzie

Neurofunkcjonalne aspekty kliniczne manualnej terapii wisceralnej

Kursy i wykłady z tzw. Terapii Visceralnej (Trzewnej) wraz z kursami Terapii Cranio – Sacralnej (Czaszkowo – Krzyżowej) do niedawna zarezerwowane były wyłącznie dla studentów osteopatii w ramach szkół osteopatii, a informacje na temat ich skuteczności i uniwersalności wśród praktyków terapii manualnej owiane są niemalże legendą. Dzisiaj szkolenia te coraz częściej stają się ramową propozycją w programach szkoleń oferowanych fizjoterapeutom.

Czy efekty Terapii Visceralnej są tak spektakularne jak je opisują?

Czy i kiedy można wkomponować leczenie w tej koncepcji w terapię układu ruchu?

Podczas wykładu postaram się przybliżyć możliwości diagnostyczne i terapeutyczne Terapii Visceralnej ukazane przez pryzmat neurofizjologii, a także w oparciu o doświadczenia własnej praktyki klinicznej.

Notatka Biograficzna

Fizjoterapeuta, trener i instruktor w sporcie osób niepełnosprawnych. Od 1998 roku współtwórca systemu Aktywnej Rehabilitacji w Polsce oraz inicjator powstania Activ Rehabilitation International.

Wykładowca m.in. na podyplomowych studiach z zakresu doradztwa i planowania karier osób niepełnosprawnych. Konsultant w komisjach oraz grupach roboczych dotyczących wsparcia osób niepełnosprawnych.

Członek Komitetu Sterującego Projektu pn. „Polskie Badanie Środowiskowe Osób z Uszkodzeniem Rdzenia Kręgowego w ramach Międzynarodowego Badania Środowiskowego Osób z Uszkodzeniem Rdzenia Kręgowego (International Spinal Cord Injury Survey - InSCI) „, który jest integralną częścią inicjatyw, składających się na wdrożony przez WHO Global Disability Action Plan 2014-2021 „Better health for All people with disability”.

Członek Komisji Sportu Osób Niepełnosprawnych Ministra Sportu i Turystyki, Polskiego Komitetu Paraolimpijskiego, Krajowego Komitetu Koordynacyjnego Europejskiego Roku Edukacji poprzez Sport. Członek Rady ds. Kompetencji Sektora Sportowego, w ramach projektu pt. European Sector Skills Alliance for Sport (ESSA-Sport).

Wiceprezes Zarządu Fundacji Aktywnej Rehabilitacji FAR, członek Zarządu Polskiego Forum Zatrudnienia Wspomaganego oraz członek Zarządu Polskiego Związku Rugby na Wózkach.

Informacja o wykładzie

Nieprzerwanie od 1988 roku Fundacja Aktywnej Rehabilitacji „FAR” realizuje programy aktywizujące osoby z uszkodzonym rdzeniem kręgowym, włączając się lub inicjując zmiany w ich codziennym funkcjonowaniu. Działania te obejmują wsparcie bezpośrednie osób, które w konsekwencji uszkodzenia rdzenia kręgowego doświadczają niepełnosprawności. Równie istotne są także działania wpływające na otoczenie tych osób, łącznie z właściwym ich zaopatrzeniem jak i dostosowaniem środowiska. Tym otoczeniem są także specjaliści, wśród których jednymi z najważniejszych to fizjoterapeuci. Konsekwentnie, od pierwszych lat istnienia Fundacja zabiegała o wypracowanie jak najlepszych kontaktów oraz właściwą współpracę szczególnie z tym środowiskiem. Działania prowadzone są na wielu płaszczyznach. Nie ograniczają się wyłącznie do oficjalnych kontaktów z placówkami rehabilitacyjnymi. Ważnym elementem jest współpraca za szkołami medycznymi i wyższymi uczelniami, która obejmuje między innymi organizację praktyk zawodowych, prowadzenie wykładów i spotkań ze studentami jak również zaangażowanie w tworzenie programów nauczania dla przyszłych fizjoterapeutów. W czasie prezentacji chcielibyśmy przedstawić rolę terapeuty widziane z perspektywy pacjenta – uczestnika programu FAR. Swoje doświadczenia przedstawi Dominik Rymer na co dzień zaangażowany w projekty aktywizujące fundacji.

Notatka biograficzna:

Magister rehabilitacji ruchowej, od ponad 20 lat łączący pracę w oddziale neurologii z praktycznym wdrażaniem różnorodnych strategii diagnostycznych i terapeutycznych. Specjalista fizjoterapii od 2007 roku, współwłaściciel gabinetu, a następnie Ośrodka Rehabilitacji w Rzeszowie. Współzałożyciel i instruktor idei Fizjokursy propagującej profesjonalne szkolenia w rehabilitacji i sporcie. Współautor książek o Tapingu Rehabilitacyjnym i igłoterapii.

Informacje o wykładzie

Interdyscyplinarne ujęcie diagnostyki i terapii zaburzeń stawu krzyżowo – biodrowego

Warsztat dotyczący diagnostyki i terapii stawów krzyżowo-biodrowych przedstawi techniki pozwalające na określenie kierunku postępowania terapeutycznego, mającego przywrócić fizjologiczną funkcję tego połączenia. Ruchomość stawów krzyżowo-biodrowych analizowana będzie w płaszczyźnie strzałkowej i poprzecznej. Diagnoza wizualna i manualna poprowadzi przez pracę z tkanką łączną (właściwą i oporową) oraz mięśniową wpływającą na ułożenie miednicy, do ponownego wykonania testu kontrolnego oceniającego przydatność wykonanej techniki. Uwzględniona zostanie również autoterapia, wynikająca z powyższego postępowania, utrwalająca uzyskany efekt terapeutyczny.

Notatka biograficzna:

Magister Fizjoterapii.

Pracuję w przychodni rehabilitacyjnej w Warszawie.

Od 2 lat prowadzę warszaty dla seniorów w czasie tygodnia seniora w Warszawie, prowadzę warsztaty i szkolenia dla fizjoterapeutów z ramienia SFP sekcja Seniorzy

Obecnie pracuje na dziale kardiologii gdzie zajmuje się rehabilitacja w ramach KOSu i ZUSu kardiologicznego.

Ukończyłam szkolenia z zakresu pracy z seniorami, kobiet w ciąży i po porodzie, chiropraktyki i osteopatii, terapi sportowej, terapi tkanek miękkich i punktów spustowych oraz szkolenia z pierwszej pomocy( odnawiane co 2 lata).

Jestem członkiem SFP oddziału Mazowieckiego w sekcji Seniorzy.

Informacja o wykładzie:

Warsztaty mają na celu pokazanie jak wzmacniać seniora i ćwiczyć osłabione funkcje. Jak radzić sobie w czasie wykonywania funkcji życia codziennego.

Przedstawimy w jak prosty sposób aktywizować seniora oraz jak wspomóc osobę starszą po upadku.

Postaramy się pokazać praktyczne aspekty walki z upadkiem.

Notatka biograficzna:

Fizjoterapeutka, absolwentka Wydziału Rehabilitacji Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie. Autorka i współautorka publikacji naukowych i popularnonaukowych. Prelegentka w ramach licznych konferencji naukowych w kraju i zagranicą.

Od 1995 roku wykładowca w Katedrze Rehabilitacji, Wydziału Rehabilitacji AWF w Warszawie.

W latach 2014-2015 koordynator fizjoterapii w Klinice Budzik. Kierownik praktyki fizjoterapeutycznej. Pracuje z dziećmi i dorosłymi ze chorobami ośrodkowego układu nerwowego, nerwowo – mięśniowymi i zaburzeniami ortopedycznymi.

Prezes Stowarzyszenia Fizjoterapia Polska. Instruktor metody PNF, członek Research Committee International PNF Association.

Członek Zespołu Narodowego Programu Chorób Rzadkich przy Ministrze Zdrowia, Społecznej rady Sportu przy Ministrze Sportu oraz Zespołu Zadaniowego d.s. Diagnostyki i Leczenia Zachowawczego w Przebiegu Skoliozy Idiopatycznej działającego w składzie Komitetu Rehabilitacji, Kultury Fizycznej i Integracji Społecznej PAN.

Informacje o wykładzie

Patobiomechanika w chorobach nerwowo-mięśniowych – nowe inspiracje dla fizjoterapii.

Choroby nerwowo – mięśniowe to choroby rzadkie, które wynikają z uszkodzenia strukturalnego lub czynnościowego elementów składających się na jednostkę ruchową. Do chorób tych zaliczane są m.in. dystrofie mięśniowe, miopatie, neuropatie i rdzeniowy zanik mięśni. Każda z tych chorób ma odmienny obraz kliniczny, ale pewne objawy, takie jak osłabienie siły mięśni, deformacje kostno – stawowe czy zmiana wzorca chodu, są wspólne dla większości chorób.

Rozwój wiedzy medycznej oraz nowe możliwości leczenia farmakologicznego przyczyniają się do wzrostu znaczenia fizjoterapii i umieszczenia jej w międzynarodowych standardach postępowania. Nikt obecnie nie wątpi, że fizjoterapia zmienia przebieg naturalny choroby nerwowo - mięśniowej i poprawia jakość życia chorych osób. Zalecenia światowe zawierają między innymi procedury ukierunkowane na zwiększenie zakresu ruchu, stymulację oddychania, podtrzymywanie liniowego ustawienia ciała oraz poprawę aktywności.

Planowanie fizjoterapii możliwe jest po przeprowadzeniu  dokładnego badania i zapoznaniu się z oczekiwaniami pacjenta. Niezwykle ważna jest także znajomość kompensacji, które są wykorzystywane przez pacjentów z chorobami nerwowo – mięśniowymi w codziennym funkcjonowaniu. Do najbardziej znanych należą: objaw Trendelenburga, Duchenne’a i Gowersa oraz mechanizm Putiego. Nowe badania wskazują także na istnienie innych mechanizmów kompensacyjnych w obrębie narządu ruchu u pacjentów z rozpoznaniem choroby nerwowo – mięśniowej.

Wykład będzie zawierał wiele cennych informacji odnośnie diagnostyki funkcjonalnej i algorytmów postępowania w chorobach nerwowo – mięśniowych oraz zaleceń praktycznych na przykładzie wybranych przypadków. Zaprezentowane zostaną także wyniki najnowszych badań naukowych prowadzonych przez autorkę i innych badaczy.

Notatka biograficzna:

Magister fizjoterapii, instruktor IVG e.v  trener grupa SET .

Praktyk – od wielu lat kierownik Centrum Fizjoterapii i Wspomagania Rozwoju Manus Medica

Wykładowca -liczne kursy dla fizjoterapeutów ,lekarzy ,kursy specjalizacyjne ,

Autor wielu publikacji oraz książki Metoda Vojty .Praktyczny poradnik dla rodziców (wyd.PZWL),redaktor naukowy książki H.Orth Terapia metodą Vojty (wyd. Elsevier Urban&Partner).

Informacje o wykładzie:

Wykład dotyczący diagnostyki dzieci w ujęciu wg metody Vaclava Vojty .Diagnostyka metodą Vojty ma podstawowe zastosowanie w badaniu noworodków ,niemowląt i dzieci .Podstawy diagnostyczne mogą być wykorzystane przez każdego lekarza ,fizjoterapeutę .Diagnostyka metodą Vojty daje łatwość porozumienia pomiędzy różnymi specjalistami oraz pozwala zbudować prawidłową komunikację lekarz -fizjoterapeuta -rodzic .Analiza motoryki spontanicznej ,badanie odruchów oraz badanie reakcji ułożeniowych  to podstawa diagnostyki metodą Vojty u noworodków i niemowląt  .Badanie to daje łatwą możliwość stałego monitorowania rozwoju dziecka oraz postępów w terapii .Analiza kinezjologiczna wzorców posturalnych w odniesieniu do ontogenezy ma także zastosowanie  u dzieci starszych i dorosłych . Wykład ma na celu pokazania zastosowania praktycznego diagnostyki metodą Vojty w gabinecie fizjoterapii z omówieniem konkretnego przypadku.

Notatka Biograficzna

  • Doktor nauk o kulturze fizycznej, fizjoterapeuta
  • Adiunkt Wydziału Nauk o Zdrowiu UJ CM
  • Międzynarodowy Instruktor koncepcji Bobath; International Bobath Instructor Training Association (IBITA)

Obszar zainteresowań zawodowych i badawczych:

Fizjoterapia neurologiczna; kontrola posturalna; przepona jako mięsień stabilizacji centralnej i mięsień oddechowy, rehabilitacja pulmonologiczna, muzykoterapia.

Członek:

  • Komisji ds. Ciągłego Doskonalenia Zawodowego Krajowej Izby Fizjoterapeutów
  • Stowarzyszenia Fizjoterapia Polska
  • International Bobath Instructor Training Association (IBITA)

Fizjoterapeuta praktyk, autor licznych publikacji, w tym przeglądów systematycznych, prac oryginalnych i poglądowych na temat fizjoterapii pulmonologicznej i neurologicznej. Prelegent konferencji krajowych i zagranicznych. Wykładowca na szkoleniach podyplomowych dla fizjoterapeutów.

Informacja o wykładzie

Dlaczego ważna jest symetria tułowia u chorych po udarze?

Prelegent: Agnieszka Śliwka

Na podstawie badań zespołu:

Agnieszka Śliwka1, Rafał Piliński1, Robert Barański2, Wioleta Plewa3, Mateusz Stec, Roman Nowobilski1

„Porównanie  fizjoterapii aktywizującej mięśnie stabilizacji centralnej z fizjoterapią ogólną w ich wpływie na zmienne napędu oddechowego i aktywność elektromiograficzną mięśni u chorych po udarze mózgu”.

  1. Zakład Rehabilitacji w Chorobach Wewnętrznych, Wydział Nauk o Zdrowiu, Uniwersytet Jagielloński Collegium Medicum
  2. AGH Akademia Górniczo-Hutnicza  w Krakowie
  3. Studia Doktoranckie, Wydział Nauk o Zdrowiu, Uniwersytet Jagielloński Collegium Medicum

W przeciwieństwie do kończyn, w których po przebytym udarze mózgu łatwo wskazać stronę bezpośrednio i pośrednio zajętą, tułów powinniśmy traktować  jako strukturę ciała obustronnie dotkniętą. Ponieważ rekrutacja mięśni tułowia poprzedza rekrutację stawów kończyn i kontynuuje pracę nawet po zatrzymaniu się kończyn w miejscu docelowym, trafna diagnoza zaburzeń symetrii tułowia i funkcji jego mięśni odgrywa kluczową rolę w planowaniu strategii rehabilitacji.

W czasie wykładu omówiona zostanie funkcja tułowia,  w tym jego znaczenie dla sprawności kończyn górnych i dolnych. Poruszone zostaną zagadnienia związane z działaniem antycypacyjnych mechanizmów dostosowujących postawę (ang. anticipatory postural adjustments; APAs)  generowanych przez centralny układ nerwowy w przewidywaniu zaburzeń, jakie wywoła zaplanowany ruch.

Treści wykładu poparte będą odwołaniem do literatury, pracy badawczej oraz własnego doświadczenia klinicznego prelegenta.

Notatka Biograficzna

         Fizjoterapeuta z ponad 24 letnim doświadczeniem z pacjentami ortopedycznymi oraz sportowcami wyczynowymi, klubów ekstraklasy piłki nożnej oraz siatkowej . Obecnie stale współpracuje z Narodową Kadrą  Tenisa Stołowego Kobiet oraz Kadrą Narodową Kitesurfingu. Ukończył szkolenia i  kursy z zakresu terapii manualnej , funkcjonalnej , chiropraktyki oraz osteopatii. Szerokie poszukiwania rożnych pól oddziaływań na człowieka pozwoliły tez skończyć roczną szkołę bioenergoterapii oraz I stopień Reiki.

Absolwent 4 letniego szkolenia z zakresu Tradycyjnej Medycyny Chińskiej w   Instytucie Avicenna Nowa  akupunktura czaszki  dr Yamamoto. Pracował jako wolontariusz  we Free Clinic Benchen Kathmandu Nepal 2008 i2009  oraz  we Free Health Camp Ravangla Sikkim 2013 r. Psychoterapeuta w nurcie Analizy Bioenergetycznej Alexandra Lowena.

W procesie certyfikacji CBT po zakończonym 4 letnim szkoleniu akredytowanym przez  International Institute  for  Bioenergetic Analysis. Obecnie kontynuuje naukę w „Zaawansowanym szkoleniu w Analizie Bioenergetycznej ''. Prowadzi praktykę indywidualna oraz warsztaty grupowe ćwiczeń bioenergetycznych oraz TRE. Ukończył roczne szkolenie z zakresu Ustawień systemowych Berta Hellingera. Od wielu lat głównym obszarem  zainteresowania są zaburzenia i choroby psychosomatyczne oraz integracja ciała , umysłu i emocji. Zawodowo szuka modelu pracy łączącego fizjoterapie , TCM oraz psychoterapię somatyczną. Prowadzi warsztaty i szkolenia  rozwojowe oraz doskonalące dla fizjoterapeutów.

Informacja o wykładzie

Pojęcie psychosomatyki wprowadził w I połowie XIX w prof. J.Hienst. Psychosomatyka to nauka zajmująca sie badaniem związków pomiędzy emocjami człowieka a jego ciałem. Zaburzenia między przepływającymi emocjami przez ciało a ekspresją mogą powodować powstawanie dolegliwości i chorób.

Psychosomatyka zajmuje się człowiekiem całościowo. Dostrzega bezpośredni związek między umysłem a ciałem. Specjaliści zajmujący się takimi dolegliwościami wiedzą o związku poszczególnych emocji z konkretnymi narządami czy okolicami ciała. Niewyrażone, tłumione lub wielokrotnie przeżywane emocje jak: złość, lęk, frustracja i smutek, które najchętniej ukrywamy lub wykreślamy ze swojego życia odkładają się w ciele w postaci napięć, które z biegiem czasu zamieniają się w choroby.

Na dalekim wschodzie wiedza o związku emocji i poszczególnych narządów ciała jest znana od kilku tysięcy lat. Wiadomo tam też, że leczenie chorób o pochodzeniu tzw. wewnętrznym jest najtrudniejsze.
Na warsztacie będziemy pracować z ciałem na różnych segmentach ciała aby doświadczyć ,co może kryć się pod napięciami w tkankach na różnej głębokości. Doświadczymy na sobie jaką historie może wnosić nasz pacjent przychodząc np. z przewlekłym bólem czy tzw. „pacjent niczyj” bo w badaniach jest zdrowy !?
Uruchomimy mechanizmy autoregulacji naszego ciała oparte o ruch mimowolny i neurogeniczne drżenie.
Będzie tez czas na refleksje i zadawanie pytań.

Notatka biograficzna

Magister fizjoterapii z 15 letnim doświadczeniem w terapii manualnej narządu ruchu. Obecnie współwłaściciel Ośrodka Rehabilitacji w Rzeszowie. Współzałożyciel oraz instruktor w placówce szkoleniowej Fizjokursy. Współautor książek o tematyce Tapingu Rehabilitacyjnego oraz podręcznika do Igłoterapii.

Informacje o wykładzie:

Interdyscyplinarne ujęcie diagnostyki i terapii zaburzeń stawu krzyżowo – biodrowego

Warsztat dotyczący diagnostyki i terapii stawów krzyżowo-biodrowych przedstawi techniki pozwalające na określenie kierunku postępowania terapeutycznego, mającego przywrócić fizjologiczną funkcję tego połączenia. Ruchomość stawów krzyżowo-biodrowych analizowana będzie w płaszczyźnie strzałkowej i poprzecznej. Diagnoza wizualna i manualna poprowadzi przez pracę z tkanką łączną (właściwą i oporową) oraz mięśniową wpływającą na ułożenie miednicy, do ponownego wykonania testu kontrolnego oceniającego przydatność wykonanej techniki. Uwzględniona zostanie również autoterapia, wynikająca z powyższego postępowania, utrwalająca uzyskany efekt terapeutyczny.

Notatka biograficzna:

Fizjoterapeuta, absolwent Wydziału Rehabilitacji AWF Warszawa

Od początku kariery jestem szczególnie zainteresowany zespołami psychogennymi i wpływem "stresu" na powstanie dolegliwości w narządzie ruchu i całym organizmie. Specjalizuje się w leczeniu zespołów bólowych, migrenowo-wegetatywnych oraz zaburzeń dna miednicy. Proces leczenia opieram na podejściu holistycznym.

Członek Polskiego Towarzystwa Terapii Manualnej w Modelu Holistycznym, Stowarzyszenia Fizjoterapia Polska. Certyfikowany terapeuta PTUG.

Informacje o warsztacie

Pierwsza część warsztatu poświęcona będzie fizjoterapii uroginekologicznej w codziennej praktyce fizjoterapeuty. Omówione zostaną podstawowe narzędzia diagnostyczne oraz podstawy diagnostyki różnicowej. W związku ze zwiększeniem dostępności ultrasonografii w gabinetach fizjoterapeutycznych omówione zostaną sposoby jego wykorzystania w codziennej praktyce z punktu widzenia uroginekologii. W badaniu na żywo zostanie przedstawiona krótka anatomia topograficzna układu moczowego oraz możliwe patologie ze szczególnym uwzględnieniem pęcherza moczowego.

Podczas drugiej części warsztatu przedstawione zostaną wybrane techniki wisceralne dla pęcherza moczowego. W codziennej pracy fizjoterapeuty wiedza na temat dysfunkcji układu moczowo-płciowego jest bardzo przydatna. Często pacjenci cierpiący z powodu chronicznych bóli pleców, mają objawy zaburzeń rzeczonego obszaru, co często jest prawdziwą przyczyną ich dolegliwości rejonu kręgosłupa. Pacjentowi takiemu warto zaproponować techniki które poprawią mobilność narządu oraz jego ukrwienie. Nasza praca w tym obszarze przyczyni się do poprawy funkcji pęcherza, co pomoże skuteczniej i przede wszystkim trwalej pozbyć się dolegliwości kręgosłupowych. Dysnunkcje dna miednicy mogą być również przyczyną różnych problemów w rejonie kończyny dolnej. Związane jest to z możliwą kompresją na struktury naczyniowe, oraz nerwy obwodowe.

Notatka Biograficzna

Fizjoterapeuta, absolwent AWF Warszawa studiów magisterskich (2002r) i studiów doktoranckich (2010r) oraz studiów podyplomowych MBA ALK Warszawa (2012r). Uczestnik wielu szkoleń podyplomowych w tym min.: Terapii Manualnej – Szkoła Niemiecka, PNF (1-5), McKenzie i wielu innych. Od 2014 r. Międzynarodowy Instruktor Terapii Manualnej.

Współtwórca organizacji: OMT Poland (Prezes w pierwszej kadencji) i Stowarzyszenia Fizjoterapia Polska (członek założyciel oraz członek zarządu w pierwszej i drugiej kadencji do 2017) członek Komitetu Organizacyjnego Samorządu Fizjoterapeutów (2016) i obecnie Wiceprezes Krajowej Rady Fizjoterapeutów.

Informacja o wykładzie

Ból barku – diagnostyka różnicowa i postępowanie fizjoterapeutyczne

Bolesny bark to jedno z częstszych, zaraz po bólach kręgosłupa, schorzeń z jakim zgłaszają się pacjenci na rehabilitację.  Z uwagi, że pod hasłem „bolesny bark”, mogą się kryć min.: dolegliwości ze strony stawów obręczy barkowej, mięśni stożka rotatorów, stawu ramienno-łopatkowego, lub wielu innych struktur, w celu zaplanowania skutecznej fizjoterapii konieczne jest uprzednie przeprowadzenie precyzyjnej diagnostyki różnicowej i ustalenie co jest właściwym źródłem problemu. Zapraszam na mój wykład, na którym przedstawię bliżej metodykę badania i planowane strategie terapeutyczne.

Notatka biograficzna:

Fizjoterapeuta, pracuje w prywatnej przychodni głównie z pacjentami ortopedycznymi. Absolwent AWF Warszawa z 2002 roku. Specjalista fizjoterapii, dr n. biol. Ukończył wiele szkoleń podyplomowych min. 10 miesięczny staż w Vallejo w Kalifornii (metoda PNF). Od 2002 roku szkoli się z zakresu terapii manualnej (metody Kaltenborn, McKenzie, CRAFTA, balans mięśniowy, trening medyczny). W 2007 rozpoczął szkolenie w ramach Koncepcji Maitland. Od 2016 roku asystent IMTA.

Informacja o wykładzie:

Ból kręgosłupa lędźwiowego – gdzie szukać źródła problemu? Wnioskowanie kliniczne według zasad koncepcji Maitland.

Ból odcinka lędźwiowego jest często nieznanego pochodzenia. Sama nazwa Low Back Pain (LBP) oznacza po prostu, że boli dolna część pleców. Literatura od wielu lat pokazuje, że ponad 80% procent LBP to tak zwane unspecific LBP, czyli bolą plecy, ale nie wiadomo co w tych plecach boli i dlaczego. W trakcie wykładu chciałbym zwrócić uwagę na okoliczne obszary ciała, kręgosłup piersiowy, miednicę i biodra jako potencjalne przyczyny powstania objawów w lędźwiowym odcinku kręgosłupa.

Wnioskowanie kliniczne jest codziennym, coraz częściej świadomym, elementem pracy fizjoterapeuty. Na przykładach przybliżę to ważne pojęcie w nowoczesnej fizjoterapii.

Jeżeli chcesz się dowiedzieć jak pomóc pacjentowi z LBP, przyjdź na mój wykład! Zapraszam!

TOP